‘Kijken door een roze bril in stressvolle Coronatijd’

Leerden mensen eerder in de praktijkruimte van de relatietherapeut, leren mensen nu steeds meer thuis met ondersteuning van de relatietherapeut. Hoe? Via gedachtenkaarten en online sessies.

In Coronatijd kijken mensen thuis liefdevol naar hun dierbaren. Zelfs wanneer dierbaren hun geduld op de proef stellen. Het veranderen van gedachten en perspectief maakt verschil in gevoelens en gedrag. Die verandering leren mensen nu door relatietherapie thuis.

Waar mensen verandering in normale tijden leerden in relatietherapie, werken Nederlanders nu tijdens de Coronacrisis thuis aan hun relaties. Nieuw is bijvoorbeeld de serie “Denk aan…” gedachten kaarten. De kaarten ondersteunen mensen die meer liefdevolle relationele gedachten wensen. Hiervoor hoeven zij niet per se naar de praktijk van de relatietherapeut. Er zijn maar liefst 9 thema’s. Dankzij de kaarten werken mensen zelfstandig aan hun relaties met (schoon)familie, partner, vrienden, werk en zingeving.

Thuis in gesprek met de relatietherapeut

Relatietherapeuten blijven mensen ook op afstand ondersteunen. Het aantal online sessies neemt rap toe. Ook het enthousiasme hiervoor. Ik geef 700% meer online sessies dan vorig jaar. Een veel gehoorde reactie is ‘Het lijkt wel alsof je bij ons thuis bent!’, en dat is een mooie ervaring.

De gedachtenkaarten en de online sessies stimuleren mensen om hun relaties door een roze bril te zien, zelfs nu relaties onder spanning staan. Tijdens stress en onzekerheid hebben mensen anderen nodig. Juist nu is het belangrijk om relaties goed te houden. Een externe crisis biedt kansen voor relaties. Zolang je jouw gedachten helpend en relationeel houd.

Werken aan relaties is een feest

Werken aan relaties geeft een fijn gevoel. Dat komt volgens mij doordat je een goede daad verricht. Dat is al een beloning op zichzelf. Met een beetje geluk krijg je ook nog een fijne reacties van je partner, familie, kinderen of de maatschappij. Dan is het helemaal feest.

Hoewel ik ook in Made nog steeds live mensen zie met 150 cm afstand, vindt het feest nu minder in de praktijk plaats. Dat is helemaal niet erg. Het is uiteindelijk steeds mijn streven dat mensen het zelf thuis kunnen. Fijn dat het lukt met een beetje hulp.

Ook een feestje vieren? Nieuwsgierig geworden naar de kaarten? Kijk dan eens in mijn webshop: www.relatietherapeutmirellabrok.nl/Webshop/

Zelf je relatie ontwikkelen

Lukt het je momenteel niet om een therapiesessie te plannen? Dan kun je ook een gedeelte van therapie thuis beoefenen. Bijvoorbeeld via Online Sessies, Gedachtekaarten, E-Slides, of literatuur.

Wij mensen zijn flexibel genoeg om in de moeilijke tijden door te blijven gaan. Zelfs met humor, met een knipoog of krachtige kwetsbaarheid. Wat ons daarbij helpt? Dat zijn andere mensen op wie we mogen steunen en van wie we mogen leren. Zo’n mens vind je in je familie, je vriendenkring, je buurt, en thuis op de bank als je alleen bent.

Relatietherapie gebeurd nog steeds het meeste in een praktijk ruimte. Maar als tijden veranderen, is er steeds meer ondersteunende hulp in gedachtekaarten, boeken, in E-Slides en online. En zo is een relatietherapeut aanwezig in handvatten, terwijl de relatietherapeut niet lijfelijk bij je aanwezig is.

E-Slides

E-Slides vind je in een PowerPoint bestand met hyperlinks waardoor dat je snel en efficiënt bladert naar de informatie of oefening die voor jou op dat moment relevant is. Geen tijd of zitvlees om te lezen? Ben je een echte doener en wil je snel aan de slag? Blader dan in korte tijd naar de juiste pagina en lees enkel de puntsgewijze informatie die voor jou helpend is. Kort en krachtig. Krachtig doordat de E-Slides zijn geschreven door een liefdespsycholoog/relatietherapeut die voor jou de informatie kort en krachtig presenteert. Wil je toch meer weten na aanleiding van de E-Slides? Dan kun je dat kernachtig uitleggen als hulpvraag aan de schepper van de Slides die ook voor Online gesprekken benaderbaar is. Op die manier kun je kernachtig in gesprek gaan. E-Slides geven jou een impressie, zodat je daarna kunt kiezen of je ergens dieper op in wilt gaan. De E-Slides zijn doeltreffend, veelzijdig en ook kriskras bruikbaar voor ieder moment in jouw relatieontwikkeling.

Inzichtkaarten

Voor meer verbinding; “Denk aan verbinding”. Hoe je denkt beïnvloedt jouw gemoed, gedrag en uiteindelijk ook je geliefden. In haar jarenlange ervaring als relatietherapeut, ontdekte Mirella Brok dat er gedachten zijn die meer helpend zijn dan anderen gedachten. De meest helpende gedachten verzamelde ze op kaartjes. Op die manier kun je steeds als je een kaartje trekt geïnspireerd raken tot een andere gedachte over verbinding. Blijf vooral jezelf, en denk vooral wat je wilt. Zie deze gedachten als mogelijke andere gedachten die je relaties veranderen.

Handgemaakte kaarten met inspirerende gedachten van een relatietherapeut.

Mirella Brok Online sessies, Mirella Brok Online E Slides, Mirella Brok Online te bestellen van 9 verschillende soorten kaarten sets. Ga hiervoor naar relatietherapeutmirellabrok.nl en klik naar de webshop.

Verbinden in vrijheid. Hoe doet een mens dat? Gehoor geven aan ons verlangen om onszelf te mogen zijn, autonoom te ontwikkelen en groeien, een eigen mening te hebben, terwijl we gehoor geven aan ons verlangen om in relatie te staan met de ander. De ander die verschilt van ons en ook een eigen persoonlijkheid is. Hoe kunnen twee verschillende en sterke persoonlijkheden op één kussen, in één huis, op één werkvloer, in één vriendengroep, in één familie? Die antwoorden wil Mirella bevragen, beluisteren, behelzen, beantwoorden. Vandaar dat ze levenslang leert in de relatietherapie. Ondertussen mag ze het haar vak noemen. Pik vooral een graantje mee van haar kennis op dit interessante verschijnsel: vrij in verbinding.

Zelf sterker door relaties

Niemand is klaar voor een relatie. Relaties maken je klaar voor een relatie. En relaties, die hebben we al. Met onze familie, met de maatschappij, met onze buurt. We kunnen er dus net zo goed sterk door worden gemaakt. Hoe ik daar over denk, lees je in bijgevoegd artikel.

“Ik ben nog niet klaar voor een relatie.” Dat hoor ik mensen wel eens zeggen. Die gedachte gaat er volgens mij vanuit dat we klaar kúnnen zijn voor een relatie. Ik weet niet zeker of dat waar is.

De gedachte dat iemand zichzelf nog niet klaar vindt voor relaties, maakt me soms ook wat ongemakkelijk. Alsof er sommige mensen zijn die nog(?) niet goed of slim of sterk genoeg zouden zijn voor een liefdesrelatie.

Ik geef grif toe dat de liefdesrelatie een van de meer ingewikkeldere relaties is in het Westelijke halfrond. Maar wij mensen zitten toch al in relaties. Of we er klaar voor zijn of niet. Daar wordt niet naar gevraagd. Relaties met familie, werk, maatschappij, zijn een gegeven. Dus als we in die relaties een dotje mogen doen, zouden we dat dan ook mogen in liefdesrelaties? Van mij wel. Graag zelfs! Het leven is leren terwijl je experimenteert.

En ik vermoed dat het zijn in relaties ons goed, slim en sterk máákt. Onderstaande theorie onderstreept mijn gedachten. Lees mee!

De moeilijkheid van liefde

Liefde trekt aan ons. Wij mensen kunnen het gevoel hebben dat de mensen wie wij lief hebben aan ons trekken. Niet eens per se dát ze trekken. Onze liefde, onze loyaliteit, ons zien van onze geliefden dat voelt soms onvrij, het trekt ons een bepaalde kant op. We gaan rekening houden met de ander. Er hoeft niets mis te zijn met rekening houden. Ik juich het toe. Zolang mensen ook rekening houden met zichzelf en rekening houden met de relatie. Dat maakt relaties en houden van iemand interessant.

Staan op jouw eigen grond

Krasner en Nagy noemen rekening houden met jezelf in de relatie met de ander ‘staan op je eigen grond’. Het betekent dat je de touwtjes voelt die aan je trekken. Het touwtje in jezelf, het touwtje naar de ander, het touwtje naar jullie relatie. En terwijl er zachtjes touwtjes op spanning staan, of losjes vieren, balanceren we op ons levenskoord, hoog boven de afgrond van eenzaamheid en onvrijheid.

Het is gemakkelijker bij jezelf te blijven als in het verleden toegestaan werd dat je bij jezelf bleef. Je hoeft niet te vechten voor je eigen stukje, je hebt recht op je eigen stukje. Hoe vaker je het geluk hebt dat iemand juigt wanneer jij jezelf bent, hoe gemakkelijker het is om jezelf te zijn, ook als er op dit moment niemand juicht. Of erger; “Boeh!”, roept. Jouw ‘eigen grond’ wordt dus ook gemaakt door anderen. Ik vind dat fascinerend om over te peinzen.  

Alle bollen wol in de lucht

Jongleren leer je niet door een boek te lezen. Jongleren leer je door het aantal ballen op te pakken waarmee je wilt leren jongleren en die rond te gooien. Dus pak alle touwtjes die aan je trekken, rol ze tot een bol wol en jongleer. Als we nu dan toch met elkaar verbonden zijn, waarom dan niet speken over die verbinding?

Een goed voorbeeld

Peter en Saskia hebben 5 ½ jaar een relatie en zij wonen ongeveer 4 jaar samen. 4 jaar geleden is Saskia bij Peter komen wonen in zijn huis. Haar huis heeft ze in de eerste instantie onderverhuurd en sinds 1 jaar verkocht. Tot die tijd loste zij ieder jaar een flink bedrag af. Saskia is ZZP-er en wil een appeltje voor de dorst sparen door haar onroerend goed af te lossen. Zekerheid is belangrijk voor haar. Vooral sinds het faillissement van haar ouders. En dus wil zij sinds de verkoop van haar huis, samen met Peter hun gezamenlijke huis gaan aflossen. Peter heeft nooit afgelost aan zijn huis. Hij heeft zelfs nog een aflossingsvrije hypotheek. Voor hem is genieten belangrijk. Vooral omdat hij op vroege leeftijd zijn vader is verloren en weet hoe fragiel het leven is. Peter en Saskia houden van elkaar, maar maken steeds heftige ruzies over hun financiële beslissingen. Saskia wil Peter wel tegemoet komen, ze werd immers ooit verliefd op zijn levenslust. Ze ziet hoe hij stil wordt en zich terug trekt als hij weer een maand thuis is gebleven omdat het geld naar de aflossing gaat. Saskia wil echter ook trouw zijn aan zichzelf.

Het is juist deze situatie die Saskia en Peter leert om bewust te zijn van hun eigen koortje met zichzelf, met hun gezin van herkomst en het touwtje tussen hen. Door deze te voelen en te bespreken groeit hun relatie sterker. Ze leren beiden hun belangrijke waarden in het leven kennen en ze leren beter communiceren over belangrijke en drukkende thema’s. Deze situatie maakt hen individueel en als koppel sterker. En dat is mooi. Want er komt een bolletje bij in maart 2019.

Samen zelven sterker maken

Moeilijke situaties kunnen ons emotioneren waardoor ons gedrag verandert. Deze verandering kan onze leerschool zijn. Ons verrijken. En dus concludeer ik (net als velen al voor mij) dat je juist leert om goed, slim en sterk genoeg te worden, terwijl je ín een liefdesrelatie bent.

Samen leren

Wil je graag gecoacht en getraind worden in het voelen van de touwtjes, het balanceren over koorden en het jongleren van ballen? Spreek dan af met een contextueel therapeut. Deze therapeut kent de taal van dit artikel en kan een goede gespreksleider zijn voor jou, jouw dierbaren en jullie relaties.

Gebruikte theorie

De gebruikte theorieën zijn gebaseerd en geïnspireerd op het werk van:

  • Buber
  • Krasner
  • Levinas
  • Nagy
  • Schnarz

Deze theorieën staan te lezen in tientallen boeken. Ze zijn mij in den beginnen uitgelegd door de kundige docenten van Leren over leven. Daarna ben ik verder blijven lezen over deze theorieën. Dankzij mijn duizenden gesprekken met mijn cliënten ben ik steeds getuige hoe deze theorieën bollen met touw doen ontwarren.  

Doe maar normaal, dat is gelukkig zat

In dit persoonlijke artikel vraag ik mezelf af of gelukkig zijn eigenlijk wel zo fijn en wenselijk is als het voorgespiegeld wordt. Misschien leer ik ook wel veel door soms niet gelukkig of slechts tevreden te zijn. Het is een bescheiden overweging.

Het is al een tijdje somber weer. Onlangs hoorde ik zelfs dat er al in geen eeuwigheid zo somber was buiten. Ik geloof niet alles wat ik hoor, maar dit geloofde ik wel. Ik mis de zon namelijk al een tijdje. En ik heb zo wat sombere gevoelens en sombere gedachten. Het zal wel zijn dat deze tekst juist nu door mij wordt ingetypt, en niet in de zomermaanden. Maar op dit moment lijkt ‘geluk’ zoiets overgewaardeerd en zelfs ongezond.

De trigger voor dit artikel is een forum waarop ik vaak tips plaats. Iedere maand verschijnt er een uitnodiging in mijn mailbox om samen met anderen een paar tips te schrijven voor https://www.therapiepsycholoog.com/forum-tips of https://www.relatietherapeuten.net/forum-tips. De beheerder van de site verzint steeds opnieuw nieuwe thema’s. Voor het nieuw jaar 2018 heeft hij een mooi thema bedacht: geluk. Normaal vind ik het schrijven van deze tips een leuke en belangrijke bezigheid, maar deze keer blijft het scherm leeg. Ik merk dat ik geen tips over geluk wil geven. Ik wil tips over gematigde tevredenheid geven. Of over omgaan met iets moeilijks. Iets schrijven over “genoeg” of “gewoon”. Ineens lijkt “geluk” over de top te zijn. En ontsnapt mij onderstaande tekst. Hij glipt zo tussen mijn vingers door.

“Streef er niet naar om gelukkig zijn

Zou het kunnen zijn dat ‘geluk’ een product is geworden dat verkocht moet worden? Dat geluk staat voor de geest zoals een afgetraind killerbody’s voor je lichaam. Dat het bereiken van deze overtreffende trap niet eens echt gezond of wenselijk is, maar ons zo wordt voorgespiegeld door reclames. Zoals een gemiddeld lijf met een paar rondingen gezond is. Zo is een gewoon gemiddeld leven met een paar tevreden momenten gezond.”

Mijn eigen ruiten inslaan

Wat spannend om dit te typen. En vooral omdat het een gedachten is die privé al wel vaker had. Maar professioneel nog niet eerder deelde. Niet aan het grote publiek althans. Kan een psycholoog/therapeut wel en plein public zoiets verkondigen? Of gooi ik nu mijn eigen ruiten in. Zit ik niet juist in de business van geluk? Doe ik onbedoeld mee met de hype van geluk? Ik geloof het niet. In mijn praktijkruimte vind ik het juist belangrijk om ook het ongeluk te zien en uit te nodigen. Het te doen in mijn praktijkruimte is wel wat anders dan het te promoten in een artikel. Is dit handig om te doen? Tja, dat is de vraag.

Ik ontdek dat mijn sombere stemming hier niet zoveel van aantrekt, van wat al dan niet verstandig is. En dat herken ik wel. De somberte kan mij wel eens sturen naar destructief gedrag en zo dingen kapot maken die eigenlijk heel hadden moeten blijven. Echter, een  beetje roering brengen, een beetje opschudden, me een beetje minder iets aantrekken van iets anders, dat kan ook wel eens nodig zijn. Laat ik gebruik maken van deze positieve kracht van somberte en een risico nemen iets aan de kaak te stellen. Maar voorzichtigheidshalve typ ik er onder, gewoon voor de zekerheid: “Ik weet dat niet. Ik vertel geen waarheid. Ik schrijf wat gedachten flarden op. En deze gedachten kunnen een alternatief zijn.” Zo. Mooi ingedekt. Nu durf ik wel.

Veel leermomenten zitten in niet gelukkig zijn

We leren ook van dingen die niet zo goed gaan. Dat er juist in het schijnbaar negatieve, kan een prachtig leermoment schuil gaan. Bijvoorbeeld; boos zijn is nuttig. Boosheid is soms nodig omdat het, mits goed begeleid, jouw grenzen bewaakt. Zelfs boosheid om je heen accepteren kan tot moois leiden. Zo schuilt er achter een boze partner, een niet luisterende jij, aangezien boze mensen vaak belangrijke boodschappen geven die moeilijk te horen zijn in strijd, en wie niet luisteren wil…die kan dat leren. Zou dan in dit geval mijn somberte ook iets goeds, opschudding, kunnen brengen? De somberte gaat gepaard met onverschilligheid, en die zorgt ervoor dat ik een risico durf te nemen. Het is maar goed dat ik somber ben. Dat levert mij veel op. Stel toch voor dat ik gelukkig was geweest. Dan  had ik toch nooit dit artikel gecreëerd?

Annie Nuyts, een oud docent van mij, legde uit dat mensen ondanks hun lasten en dankzij hun lasten een schat bemachtigen. Vrij vertaal ik dat in een scheiding die ons krachtig maakt op eigen benen te staan. Of een gedwongen afscheid die ons leert over het eeuwige leven in ons hart. Het gaat volgens mij ook op voor momenten waarin we niet gelukkig zijn en dan juist een eerlijk artikel schrijven. Dat heb ik nu toch maar mooi; dit artikel met een alternatief voor het najagen van schijnbaar geluk dat zeker door iedereen bemachtig zou moeten kunnen worden. Zou moeten kunnen worden ja. Zou moeten kunnen worden. En als het niet lukt? Volgt er dan ongelukkig zijn? Kan ik het verdragen als ik kritiek krijg op dit artikel, of zelfs geen reactie? Kunnen mensen kritiek, isolatie of ongeluk verdragen, als zij zichzelf niet oefende in ongelukkig zijn? Gaan niet geoefende ongelukkige mensen het ongeluk tegen met doorzoeken naar geluk? Steeds wanhopiger? Met een volgende partner, een volgende baan, een andere auto of een ander huis? Gaan zij partners de schuld geven? Kinderen op de wereld zetten in de hoop dat zij geluk geven? En komen mensen zo van de regen in de drup?

In mijn praktijk merk ik op dat het nastreven van geluk minder geluk oplevert dan het leren van de minder gelukkige momenten. En dat het omgaan met die minder gelukkige momenten veel meer tevredenheid geeft wanneer je adem blijft halen en compassie blijft houden.

Ademhalen om bij jezelf te blijven

Volgens mij brengt bewust letten op ademhalen je dichterbij jezelf. Het zorgt ervoor dat je goed voor jezelf blijft zorgen tijdens minder tevreden of zelfs ongelukkige momenten. Zelf ervaar ik dat ik veel kan verdragen als ik blijf ademhalen. Deze techniek is ook een goede techniek in belangrijke relaties. Ademhalen geeft volgens mij de afstand die relaties nodig hebben om te slagen.

Compassie voelen om je relaties te versterken

Wat volgens mij ook zo veel beter is dan geluk, is het ervaren van goede relaties en tevreden zijn over het soort vriend(in) of kind of ouder dat je bent. Een belangrijk onderdeel om relaties goed te houden is volgens mij het voelen en bieden van compassie. Aandacht voor relaties, een goed medemens zijn en leermomenten en geluk daaraan onttrekken.

Maar wat weet ik ervan. Ik ben vandaag somber.

Wil jij ook minder gelukkig zijn?

Ik nodig je uit om niet te voldoen aan de opgelegde druk om gelukkig te zijn. Natuurlijk mogen wij hier in het westen van geluk spreken. Toch doen we met ons geluk volgens mij iets heel ongelukkigs. En kunnen we veel leren van niet westerse landen. Makkelijker gelezen dan gedaan? Zoek dan een contextuele therapeut op. Zij zijn geschoold en geoefend om jouw thema’s ook op cultureel niveau te bespreken en te ondersteunen bij veranderingen.

Een handvat voor gesprekken met je familie

Een handvat voor familiegesprekken
In veel families zien we dat bepaald gedrag, patronen of thema’s zichzelf herhalen door de verschillende generaties heen. Wil je begrijpen hoe dit werkt, en hoe je hierin het tij kan keren?

Mijn ouders praatten niet. Daardoor leerde ik ook te zwijgen. Voor mijn kinderen hoop ik dat zij niet gaan opkroppen. Ik wil dat zij het anders leren. Toch zie ik dat ze op mij lijken.

Mijn oma en moeder gaan de strijd aan. Het zijn pitte vrouwen. En ook ik kan echt een hittepetit zijn. Ik ben nu zwanger en ik wil dit patroon verbreken voor mijn ongeboren kind. Ik wil niet zoveel ruzie.

Mijn zoon loopt tegen dezelfde dingen aan als ik. Ik zou hem graag een ander voorbeeld geven, maar hoe?

En dan hoor ik het hem zeggen! Net als mij, net als mijn opa. En dan denk ik; het stopt hier hoor!

Voorbeelden van erfenissen

Je erfde een stoeltje van je oma, een tafel van je tante, en de trouwring van je moeder is ooit voor jou. Sommige erfstukken erf je heel graag. Andere erfstukken ruim je op of knap je op. En dan is er nog dat erfstuk waarvan je denkt; had ik dat niet al eens weggegooid, wat doet dat hier nog? Dat moet echt weg. Je hebt je dochter er al een paar keer mee aan de haal gezien. Het is toch zeer zeker niet de bedoeling dat dit nog een hele generatie meegaat! Zul je net zien. Gelukkig is die kast uiteindelijk wel mooi geworden in de tuinkamer. Dat is dan wel weer leuk. Hè, is het daar weer?

Je erft je blauwe ogen van je overgrootvader,  de boven-armen van je moeder en je kind heeft jouw kin. Sommige lichaamskenmerken vind je mooi. Andere ben je liever kwijt dan rijk, maar heb je leren accepteren. En dan is er nog dat buikje, had ik dat er vorig jaar niet afgetraind? Nog maar eens proberen dit jaar. Je zoon heeft het trouwens ook dat buikje. Als hij nu eens anders ging staan, dan zou het al minder zijn. Ook beter voor z’n rug trouwens. Toch eens mee naar de fysio. Je gunt zo’n jongen toch een gezond lichaam. Aanpassen moet kunnen toch? Je hebt je billen toch ook mooi aangepakt.

Naast spullen en je uiterlijk zijn er ook psychologische en gedragingen die je erft en doorgeeft. De voorbeelden van die thema’s lees je aan het begin van dit artikel.

Ach veel van je eigenschappen zijn best oké. Het is goed dat je ze hebt. Het maakt je wie je bent. Er zijn ook eigenschappen die minder flatteus zijn, maar zo ben je nu eenmaal. En dan zie je jezelf ineens doen zoals je ouders. Nou ja, zeg! Dat vond je nog wel zó irritant. Hoe kan het nou dat je juist dit overneemt?! En je partner mag daar al helemaal niets van zeggen! Stom zeg, juist hier heb je het met de coach op je werk over gehad. Daar heb je een half jaar aan gewerkt. Was dat niet opgelost dan? Misschien een nieuw pact met je vriendin hierover maken? Want de jongste heeft er ook al een handje van. Pas nog maakte je partner hierover een opmerking. Nou het is niet te hopen hoor, want dat zou het leven nog moeilijk maken. Dat weet je uit ervaring.

Iedere erfenis bestaat uit; dat we willen en houden. Dat we niet willen en niet houden. En dat waarmee we opgescheept zitten. En wij niet alleen, zelfs de generatie(s) na ons. Kan dat niet anders? Zoals die opgeschilderde greenhoutenkast in de tuinkamer en je billen die door triljarden crunches een mooie vorm kregen. Ja, dat ombuigen tot iets prachtig waar een ander een fortuin voor zou geven, dat kan ook met gedragsmatige en psychologische erfenissen.

Trots op de erfenis

Een eerste stap in verandering is volgens veel psychologen: erkennen wat er aan de hand is. In dit geval werkt dat volgens mij ook. De eerste stap is om te erkennen dat dit jouw context is. En de context van jouw hele familie.

Concreet bedoel ik dat je het gedrag en de psychologie – jullie thema – bewust gaat zien zoals beschreven in dit artikel. Jullie thema’s zijn een erfenis waar meerdere familieleden, meerdere generaties, over een hele lange periode van tijd, veel moeite voor deden. Omdat zij het de moeite vonden om het te behouden en door te geven aan je. Nog los van je oordeel over de erfenis zelf, kijk je naar de moeite die het jou en je familie kost om de erfenis door te geven. En nog steeds los van je oordeel over de erfenis zelf, kun je trots zijn op dat doorzettingsvermogen, die liefde en zorg.

Wanneer je er met zoveel trots naar kijkt, dan kun je vast en zeker ook de voordelen en de goede intenties zien waarmee deze erfenis is doorgegeven. Elke erfenis heeft vroeger nut gehad en is belangrijk geweest om jullie familielijn voort te zetten. Vergeet dat niet.

De erfenis loyaal veranderen

Daarna mag je jouw oordeel weer uit de kast halen. Want je had immers last van deze erfenis. Hoe goed het in het verleden ook was, in 2017 ervaar jij het als ballast voor jezelf, je partner en toekomstige (klein)kinderen. Verwoord die ballast, in ieder geval in jezelf, met liefdevol respect aan je voorvaderen die zoveel moeite deden. Dank hen voor de goede zorgen voor de erfenis en vertel waarom je deze erfenis accepteert en onder welke voorwaarden. Vertel hoe je deze erfenis tot iets gaat veranderen zodat de nieuwste generatie hier voordeel van heeft. En maak van dat verhaal, in ieder geval in je eigen hoofd een mantra.

Telkens wanneer je jezelf of je kinderen aan de haal ziet gaan met de oude erfenis, herinner jezelf de mantra en spreek je deze desnoods hardop uit. En geef je jezelf hier een schouderklopje voor. Dat zouden je voorouders namelijk ook aan je geven nu zie begrijpen hoe goed je de erfenis doorgeeft.

Om te oefenen op je eigen benen

Ik nodig je uit te spreken. Met je partner, je ouders, je kinderen, hulpvaardige tantes, lieve opa’s, betrokken familievrienden. Eigenlijk iedereen die om jullie familie geeft. Verwacht helemaal niets van deze gesprekken. Maar voer ze met nieuwsgierigheid en openheid. En vergeet er niet van te genieten.

Makkelijker gelezen dan gedaan? Zoek dan een contextuele therapeut op. Zij zijn geschoold en geoefend in deze thema’s te bespreken en te ondersteunen bij veranderingen.   

Praten met en over je schoonfamilie

Meer begrip voor schoonfamilie
In veel families zien we herhaling van gedrag, patronen of thema’s over generaties heen. Dat is al interesssant genoeg. Maar als je beseft dat dit waarschijnlijk bij je schoonfamilie ook het geval is, dan wordt je jezelf echt bewust van de complexiteit van relaties. Wil je hier meer van begrijpen?

Zijn vader is ook zo perfectionistisch. Daardoor leerde hij dat het altijd beter moet. Ik word daar als partner soms al niet goed van. Voor mijn kinderen vind ik het helemaal erg. Ik hoop dat zij meer op mij lijken hierin.

Onze oudste is net als hij. Ik zie hem met dezelfde dingen worstelen. Dan heb ik zo met hem te doen. En ik dacht dat hij zijn zoon dan wel kon steunen. Hij moet toch begrijpen hoe zwaar het is? Maar hij doet hetzelfde als zijn moeder. En ik mag er niets van zeggen.

En in een ruzie hoor ik het mezelf zeggen; ze worden niet zoals je vader! Het stopt hier! Nou ja, dan zijn de poppen aan het dansen.

Voorbeelden van erfenissen

Jullie erfden een stoeltje van zijn oma, een tafel van jouw tante, en de trouwring van zijn moeder is ooit voor jullie schoondochter. Sommige erfstukken erven jullie graag. Andere erfstukken ruim jij of knapt hij op. En dan is er nog dat erfstuk waarvan je denkt; dat we daar eens vanaf kwamen zeg! Maar ja; het is van zijn familie en hij lijkt er niet mee te zitten. Je jongste dochter vind het prachtig. Dat zij het maar meeneemt naar haar studentenwoning. Oude zooi!

Je erfde je blauwe ogen van je overgrootvader,  hij de neus van zijn oma en jullie kind heeft jouw kin met zijn mond. Sommige lichaamskenmerken van hem vind je mooi. Andere ben je liever kwijt dan rijk, maar heb je leren accepteren. En dan is er nog die kromme bovenrug. Dat hij daar nou eens mee naar de fysio gaat. Dat ligt gewoon aan zijn houding. Dan kan hij meteen jullie middelste meenemen. Want die staat precies zo. Dat hij dat zo’n jongen nou niet afleert. Daar heeft hij zelf toch ook last van? Dat hij het net hem aan zou leren zoals hij het scheren leert aan de oudste. Dat gaat hem tenminste goed af, ook al hebben ze beiden zo’n zware baardgroei. Daar hebben ze beiden wat van gemaakt.

Naast spullen en je uiterlijk zijn er ook psychologische en gedragingen die jullie erven en doorgeven. Voorbeelden van die thema’s lees je aan het begin van dit artikel.

En ach veel van zijn eigenschappen zijn best oké. Je bent niet voor niets verliefd op hem geworden. En in het begin leek jullie verschil zelfs complementair. Maar door de jaren heen is de roze bril wel afgezet. Je ziet nu ook zijn eigenschappen die minder flatteus zijn, net als hij de jouwe ziet. Zo gaat dat nu eenmaal. En terwijl je dat allemaal van elkaar accepteert, zie je hem ineens iets doen precies zoals zijn ouders, dat het bloed onder je nagels haalt. Dat is wel zó irritant. Dat hij nu juist deze eigenschap overneemt en de goede kanten van zijn familie niet. De oudste heeft er ook al een handje van. En daar mag jij dan niets van zeggen. Want papa doet het toch ook zo? Zo meteen doet de volgende het ook. Zul je zien.

Trots op de erfenis

Iedere erfenis bestaat uit; dat wat jullie willen en houden. Dat wat jullie niet willen en niet houden. En dat waarmee jullie opgescheept zitten net als de generatie(s) na jullie. Kan dat niet anders? Zoals die opgeschilderde greenhouten kast in de tuinkamer en zijn mooie baard.

Een eerste stap in verandering is volgens veel psychologen: erkennen wat er aan de hand is. In dit geval werkt dat volgens mij ook. De eerste stap is om te erkennen dat dit jullie context is. En de context van jullie hele familie. Zelfs na een scheiding.

Concreet bedoel ik dat je het gedrag en de psychologie – jullie thema – bewust gaat zien zoals beschreven in dit artikel. Jullie thema’s zijn een erfenis waar meerdere familieleden, meerdere generaties, over een hele lange periode van tijd, veel moeite voor deden. Omdat zij het de moeite vonden om het te behouden en door te geven aan je. Nog los van je oordeel over de erfenis zelf, kijk je naar de moeite die het zijn familie kostte om de erfenis door te geven. En nog steeds los van je oordeel over de erfenis zelf, kun je trots zijn op hun doorzettingsvermogen, liefde en zorg.

Wanneer je er met zoveel trots naar kijkt, dan kun je vast en zeker ook de voordelen en de goede intenties zien waarmee deze erfenis is doorgegeven. Elke erfenis heeft vroeger nut gehad en is belangrijk geweest om jullie familielijn voort te zetten. Vergeet dat niet.

De erfenis loyaal veranderen

Daarna mag je jouw oordeel weer uit de kast halen. Want je had immers last van deze erfenis. Hoe goed het in het verleden ook was, in 2017 ervaar jij het als ballast voor jezelf, je partner en toekomstige (klein)kinderen. Verwoord die ballast, eerst in jezelf en daarna aan hem, met liefdevol respect aan zijn voorvaderen die zoveel moeite deden. Dank hen voor de goede zorgen voor de erfenis en vertel waarom je deze erfenis lastig kunt accepteren. Vertel hoe je deze erfenis graag tot iets wilt veranderen zodat de nieuwste generatie hier voordeel van heeft en vraag aan je partner hoe hij dit ziet. Kom samen tot een nieuwe vorm om de erfenis naar om te buigen.

Telkens wanneer het hem lukt om de oude erfenis om te buigen, spreek je jouw waardering hiervoor uit. En geef je jezelf hier een schouderklopje voor. Want dit kan soms jaren van gesprekken en geduld vragen.  

Om te oefenen op je eigen benen

Ik nodig je uit te spreken. Met je partner, en betrokken familievrienden die jullie beiden families en jullie relatie belangrijk vinden. Verwacht helemaal niets van deze gesprekken. Maar voer ze met nieuwsgierigheid en openheid. En vergeet er niet van te genieten.

Makkelijker gelezen dan gedaan? Zoek dan een contextuele therapeut op. Zij zijn geschoold en geoefend in deze thema’s te bespreken en te ondersteunen bij veranderingen.   

Schoonfamilie: een paar vragen

Hoe ga je om met een heel andere schoonfamilie? Een gemene schoonzus? Buitengesloten of verlegen voelen bij je schoonfamilie? Dat en meer lees je in dit artikel over schoonfamilie.

In 2015 vroeg een journalist van Cosmo Girl mij onderstaande vragen over schoonfamilie. Ik gaf hier graag antwoord op. Helaas is het artikel niet meer terug te vinden bij Cosmo Girl zelf, terwijl de antwoorden nog steeds relevant zijn. Vandaar dat je hieronder goede vragen en persoonlijke antwoorden terugvindt over: Schoonfamilie.

Zijn familie is heel anders dan mijn familie, hoe ga ik hiermee om?

Inderdaad! Zijn familie is héél anders dan jouw familie. Jij groeit op in kamp blauw. Jullie zien blauw. Jullie praten in blauw. Jullie gedachten, gevoelens en gedrag zijn blauw. Jij en je familie wonen in een blauwe wereld en jullie denken dat dit normaal is. Hij groeide op in kamp rood. Met rode blik, tong, hersenen, hart en gedrag. Rood, rood en nog eens rood. En hij denkt, dat dit normaal is. Gekke hij. Maar snel veranderen in blauw. Toch?

Niet helemaal. Veel beter is het om samen paars te maken. Wanneer jullie ruzie of een verschil van mening hebben, denk dan terug aan blauw en rood. Jullie hebben beiden gelijk. Blauw is niet beter of slechter dan rood. Er is geen rangorde. Laat dus je ruzie los en ben nieuwsgierig naar de rode kant van het verhaal. Luister goed. Want je hebt een blauwe bril op. Laat hem vertellen hoe rood eruit ziet. Bepaal daarna samen wat jullie daar fijn aan vinden. Vertel ook over jouw blauwe kant van het verhaal. Bepaal ook daar wat jullie samen fijn vinden. En maak zo jullie paars.

De paarse tip: blijf praten over jullie verschillen, zonder veroordeling.

Mijn schoonfamilie betrekt me niet bij familiegelegenheden. Dit zou ik wel graag willen, hoe geef ik dit aan?

Wat een mooi verlangen. Ik zou dat bespreken met je lief. Ook al deed je dat waarschijnlijk al eerder. Probeer het eens op onderstaande manier.

Vertel hem of haar dat je zijn/haar familie belangrijk vindt en dat je graag een band met hen wilt. Dat het voor jou belangrijk is om betrokken te worden bij specifieke familiegelegenheden. Vertel dat je het belangrijk vindt daar samen over te spreken. Je wilt nadenken over de voordelen voor jou, je partner en diens familie. En vraag of hij of zij daar nu tijd voor heeft.

Als er tijd is, bespreek dan samen over onderstaande. Hoe denken jullie dat het komt dat je tot nu toe niet betrokken bent? Jullie antwoorden mogen heel verschillend zijn. Het is juist fijn als het verschillend is. Dan kun je de situatie namelijk breder zien. Bespreek samen hoe het voor jou zou zijn om meer betrokken te zijn. Ben nieuwsgierig hoe het voor je partner is als je meer betrokken bent. En ook al hebben jullie nog geen kinderen, bespreek hoe het voor jullie ongeboren kinderen zal zijn als je betrokken toeneemt. Bespreek ook samen hoe jullie denken dat het voor (schoon)moeder/-vader/-zus/-opa/-oma/-nichtje/-neefje/zwager is als je meer betrokken bent bij familiegelegenheden. Terwijl je spreekt over bovenstaande, spreek je nog niet in oplossingen. Dat komt nu pas, nu jullie de situatie van alle kanten bekeken hebben. Uiteindelijk besluiten jullie samen op welke manier je meer of minder betrokken gaat zijn in de nabije toekomst. En wat je daarvoor nodig hebt. Zorg ervoor dat jullie nieuwe manier het beste is op lange termijn voor alle betrokkenen.

De puzzel tip; puzzel samen uitgebreid en weet dat je een leven lang zult puzzelen.

Zijn moeder vind dat ik nooit iets goed doe. Ik voel me hier rot door. Wat nu?

Daar kun je jezelf inderdaad héél rot over voelen. Jemig, nooit iets goed doen. Dat lijkt me heel erg. Nooit. Dat woord dat vind ik opvallend. “Nooit”. Dat klinkt zo absoluut. Op welk moment vond je schoonmoeder dat je wel iets goeds deed? Schrijf minimaal drie momenten op, voor je verder gaat met de volgende stap. Sla deze niet zomaar over.

Op welke moment vond je schoonmoeder dat je iets niet goed deed? Pak er eentje uit, en onderzoek dat ene moment eens met de volgende vragen. Wat gebeurde er? Schrijf dit op als een filmscript. Noteer dus alleen de feiten. Wat dacht je doen deze feiten gebeurde? Hoe denk je dat je partner dacht over deze feiten? Check dat eens. Klopte dat? Hoe denk je dat je schoonmoeder dacht over deze feiten? Stel je voor dat precies deze situatie gebeurde bij je schoonmoeder en háár (schoon)moeder. Hoe denk je dat het voor haar was in jouw schoenen te staan? Is dat gelijk aan jouw gedachten?

Het zal niet meevallen voor je om deze vragen te beantwoorden. Vooral niet omdat je jezelf zo rot voelt in deze situatie. Toch vind ik het belangrijk dat je probeert de kant van je schoonmoeder te zien. Wanneer je haar kant kunt zien, is het namelijk makkelijker een gesprek met haar aan te gaan. Dat is niet gemakkelijk! Zeker niet. Als je hier hulp bij wilt, dan raad ik je aan contact te zoeken met een contextueel psycholoog. Die kan je heel goed helpen bij het minder rot voelen. En wellicht ooit het gesprek aan te gaan. Vooral wanneer er (klein)kinderen in het spel zijn, is het oplossen van deze situatie belangrijk. Je gevoel vergroot waarschijnlijk bij de komst van (klein)kinderen. En je (klein)kinderen zullen een leukere oma en moeder krijgen als jullie dit op kunnen lossen.

Schoonmoeder tip: leer je schoonmoeder kennen door je in te leven en te praten met haar.

Zijn grote zus/broer doet gemeen tegen mij. Wat kan ik hieraan doen?

Ai, dat is naar. Je hebt ze ook niet voor het uitkiezen, hè. Normaal als iemand gemeen doet zul je misschien weglopen. Of juist de confrontatie aangaan. Maar met schoonfamilie ligt dat ineens heel moeilijk. Je zit mooi aan ze vast.

Weet je waardoor het komt dat deze persoon gemeen tegen je doet? Dat vind ik een belangrijke vraag. Wellicht kun je daar eens over nadenken, of bespreken met je liefje. Andere belangrijke vragen zijn; wie doet er wel eens gemeen tegen de grote zus of broer? En hoe is volgens jou de relatie tussen deze grote zus en broer en de rest van de familie?

De reden dat ik je deze vragen stel, is omdat ik wil dat je kijk naar de ander. Dat is niet gemakkelijk. Maar als het je lukt, geeft het antwoord je vaak een gedeelte van de oplossing.

Of het je wel of niet lukt; het lijkt me goed om je grenzen te trekken. Dat doe je het beste met de volgende formule; “Wanneer je …(dit concreet gedrag)… doet, dan voel ik me …(jouw gevoel)…. Dat wil ik niet, ik wil liever dat we goed met elkaar omgaan. Ik vraag je daarom om …(concreet gedrag wat zou je anders willen)….” Met een voorbeeldje ziet er dat zo uit: “Wanneer je me niet groet, dan voel ik me genegeerd en klein. Dat wil ik niet, ik wil liever dat we goed met elkaar omgaan. Ik vraag je daarom om me voortaan gedag te zeggen als ik binnenkom.”

Gemeende tip: niemand wordt gemeen geboren, iemand wordt gemeen gemaakt. Waardoor?

Mijn vriend heeft geen goede band met zijn familie, terwijl ik juist heel hecht ben met mijn familie. Kan ik er iets aan doen zodat zij closer worden?

Wat een heerlijk lieve goede vraag! Wanneer ik je vraag lees, voel ik heel veel liefde. Liefde voor je partner. Voor jouw familie. Voor zijn familie. Mooi vind ik dat. Het beste begin lijkt me om dit precies zoals je het met mij bespreekt, ook met je partner te bespreken. Ben vooral nieuwsgierig en stel veel vragen over de familie en vroeger. Kleine vragen; wat deden jullie op zondag? En grote vragen; hoe toonde je vader dat hij van je hield? Ben ook nieuwsgierig naar de opa’s en oma’s. Daar zit heel veel informatie over de ouders van je lief, en dus je lief.

Misschien leer je dat de band, hoewel anders dan jouw familie, toch veel beter is dan dat je dacht. Het kan ook zijn dat je leert hoe het komt dat de band minder goed is en dat het goed is om het nu met rust te laten. Maar wie weet, kun je na al deze vragen dé belangrijkste vraag stellen; hoe kunnen wij er iets aan doen dat de band met je familie beter wordt, zodat onze kinderen straks een goede opa en oma hebben en je bij overlijden geen spijt hebt?

Medicijn: Beter worden met vragen.

Ik ben niet graag bij mijn schoonfamilie, mijn vriend vindt dat jammer. Hoe pak ik deze situatie aan?

Dat vind ik ook jammer! Voor jou en voor je vriend. Hoeveel makkelijker en leuker is het om met z’n allen heel fijn met elkaar om te gaan. Dat lijkt soms alleen voor Walt Disney films weggelegd. Hoe komt het in jouw geval dat je niet graag bij je schoonfamilie bent? Die vraag en dat antwoord kun je het beste bespreken met je partner. Jouw vriend is de persoon die tussen jou en je schoonfamilie in staat. En hij kan je dus het beste helpen om aansluiting te vinden.

Het is ook een moeilijke positie voor je vriend. Hij zal het vast goed willen doen voor jou. En hij zal het goed willen doen voor zijn familie. Zorg er dus voor dat je in het gesprek niet verwijtend bent naar je schoonfamilie, maar over jezelf blijft praten. Anders kan je vriend in een spagaat komen tussen zijn familie en jou. Dan is er een kans op ruzie.

Probeer het eens als volgt. “Ik vind het voor onze relatie en voor jou heel belangrijk om bij mijn schoonfamilie te zijn. Het is voor mij belangrijk om me lekker te voelen als ik bij mijn schoonfamilie ben. Zo voelt het nu niet voor mij. Ik vind dat erg jammer. Ik wil hier graag in veranderen. Daarom wil ik spreken met je over hoe het komt dat ik niet graag bij je familie ben. Ik wil daar geen verwijten in maken, ik wil daar graag samen een oplossing over vinden. Wat vind je daarvan?” Wanneer je partner ook wil praten, ben dan eerlijk in je antwoorden en oplossingen.

Schoonheid tip: het siert je enorm dat je zo je best doet. Prachtig. Als je zo je best doet, mag je hulp vragen van je partner.

Wanneer ik bij mijn schoonfamilie ben, ben ik vaak verlegen terwijl ik dit normaal nooit ben. Hoe blijf ik mezelf bij hen?

Vreemd hoe dat soms werkt. Dan ben je eigenlijk een hele leuke, sociale, praatgrage, gezellige meid…en tóch klap je soms dicht! Sommige meiden hebben dat bij een spreekbeurt, sollicitatiegesprek, of bij een knappe jongen, jij hebt dat bij je schoonfamilie. Waar komt het toch vandaan, dat je dichtklapt?

Kan het zijn dat het een beetje is zoals de sociale angst die mensen hebben bij spreekbeurten, vreemde groepjes, en belangrijke momenten? Dan is het goed om het ook op die manier op te lossen. Oplossing 1: Bedenk jezelf wat je schoonfamilie over jou kan denken en schrijf dat eens op. Schrijf minimaal 30 gedachten op en zorg ervoor dat minimaal de helft positief is. Schrijf daarna achter elke gedachten hoe groot de kans is dat ze deze gedachten hebben. Laat je lijstje ook eens aan een goede vriendin zien. Je vriend. En iemand uit de schoonfamilie die waar je niet verlegen bent. Laat deze mensen aanvullen en wijzigen. Zo krijg je een veel bredere kijk. En dat helpt. Oplossing 2: Bedenk jezelf wat het ergste is dat je kan gebeuren op schoonfamiliebezoek. Het aller, aller, aller, aller ergste. Schrijf ook dat op. En schrijf erachter hoe je die situatie oplost. Wanneer je de volgende keer bij je schoonfamilie bent, houd dan je oplossing van het allerergste en een positieve gedachten in je achterhoofd.

En als bovenstaande niet lukt? Ach ja. Hoe erg is het eigenlijk om wat verlegen te zijn bij je schoonfamilie? Dan ben jij toch gewoon iemand die verlegen is bij haar schoonfamilie. We hebben allemaal wel wat. Er zijn wel ergere dingen die je kunt zijn.

Openklap tip: zie je schoonfamilie in hun blootje.

Mijn vriend kan het niet goed vinden met mijn familie. Kan ik daar iets aan doen om het beter te maken?

Wat fijn dat je dit vraagt. Het antwoord is; absoluut! Jij bent zelfs een hele belangrijke partij hierin. Jij staat precies tussen jouw vriend en je familie. Je bent de brug die openstaat of dicht is. Sta allereerst open voor het eerste onderzoek. Kan je vriend het niet goed vinden met jouw familie, of heeft jouw vriend in zijn gezin een andere manier geleerd van omgaan met familie? Met andere woorden; hoe gaat jouw vriend om met zijn eigen familie? Hoe is dat anders dan hoe jij omgaat met jouw familie? Hoe kun je deze verschillen laten bestaan, en jezelf daar goed bij voelen?

Het is belangrijk om dit goed te onderzoeken. Eerst voor jezelf. Daarna samen met je vriend. Zorg ervoor dat je dit goed begrijpt en dat je vriend weet dat je dit goed begrijpt. Daarna kun je vertellen hoe jij graag ziet hoe de band tussen jouw vriend en jouw familie verbetert. Als laatste komen jij en je vriend samen tot de uiteindelijke oplossing.

Balans tip: blijf openstaan en blijf positief.