Doeslief tegen je ouders

1 juni is “Wereld dag van de ouders” én ook “Say something nice day”. Gecombineerd is 1 juni dus de dag om iets liefs te zeggen tegen je ouders. En echt lief is het om jezelf te zijn bij je ouders. Wil je weten hoe je lief jezelf kan zijn, lees dan dit artikel.

Ouders, ouders te koop!
Wie wil er nog zo’n sukkelig en chagrijnig stel?

Ouders, ouders te koop!
Wanneer je ze wil hebben, nou dan horen we het wel.

In Kinderen voor Kinderen 10 zongen de kinderen deze tekst. Dat staat haaks op de nieuwe campagne van Sire “Doeslief” en haaks op vandaag 1 juni “Werelddag van de ouders” en “Say Something nice Day”.

Dus nee, vandaag geen ouders te koop. Vandaag doe ik een oproepje om lief te zijn voor je ouders.

Je ouders geven je het leven. Dat doen ouders biologisch en/of opvoedkundig gezien. Ouders geven je daarmee iets bijzonders. En zoals het gaat met ongevraagde cadeaus soms zijn ze niet helemaal je stijl of zeg maar gerust helemaal niet. Hoe dan dankbaar te reageren? Of beleefd vragen om een bonnetje zodat je het passend kan maken?

Het probleem van de speciale band

Ik denk dat mensen juist lastige relaties met hun ouders hebben aangezien deze band zo speciaal is. Omdat wij kinderen zo afhankelijk zijn en zoveel liefde voelen voor onze ouders is het extra pijnlijk als we door hen gekwetst worden.

Ik denk aan het jonge kind dat zich door het gebrek aan woorden zijn verlangens niet duidelijk kenbaar kan maken aan de ouders en door de ouders verkeerd begrepen wordt. Dat voelt onrechtvaardig.

Ik denk aan de puber die verlangt naar vrijheid en die oploopt tegen loyaliteitsproblemen en bezorgdheid. Dat maakt onzeker.

Ik denk aan de dertiger die eigen kinderen opvoed en verbeterde keuzes maakt dan de ouders, omdat er angst is zelf ooit te horen te krijgen dat ze fouten maakte. Dat maakt onvrij.

Ik denk aan de zestiger die zowel voor kinderen, kleinkinderen, hoogbejaarde ouders zorgt en wanhoopt over deze mantelzorg. Dat vermoeid.

In iedere levensfase lijkt er wel iets te kunnen botsen met de mensen die ons zo na staan. Zoveel van iemand houden en onrechtvaardigheid, onzekerheid, onvrijheid, vermoeidheid voelen. Waarom dan juist als kind lief doen tegen je ouders? Waarom niet andersom? Liefde.

Dus hoe verbeter je de relatie?

Tijd voor het beantwoorden van de vragen: hoe reageer je op pijn op een manier die prettig is voor jou en je ouders? Door vrij jezelf te zijn in de relatie met de ander. En door het dialoog aan te gaan.

Vrij jezelf zijn in de relatie met de ander

Wist je dat je in wezen een goed persoon bent. En dat je als mens bestaansrecht hebt. Altijd.

Wanneer je het eens bent met deze stellingen. Dan gedraag je jezelf hier waarschijnlijk ook naar. Wanneer je voelt van binnen dat je oké bent zul je jezelf uit kunnen spreken en een mening uitdragen op een warme en natuurlijke manier. Maar misschien ben je het oneens met deze stelling. Dan zul je wellicht de neiging hebben je anders te gedragen. Hoe je ook aankijkt tegen deze stelling, kijk eens of het je lukt om jezelf te gedragen naar deze stelling. Dus; spreek je uit op kalme wijze. Ook naar je ouders.  

Het dialoog aangaan

Begin met je ouders te bedanken voor wat ze je geven en bekrachtig jullie relatie. Vul daarna aan hoe je gebruik gaat maken van hun gift. Vraag om steun bij de verandering en durf te vragen wat je nodig hebt. Want spreken vanuit jezelf is lief doen tegen de ander.

Lief zijn over de foutjes van ouders

Niet iedere ouder doet het ouderschap gemakkelijk. Daarbij liggen er ook vele obstakels in de weg. Een foutje is zo gemaakt, ouders zijn immers net mensen. Vertel je ouders wat de fout met je deed en hoe ze die fout kunnen herstellen. Neem een voorbeeld aan “Beau” van de Pickwick reclame die haar moeder vraagt haar telefoon 1 dag uit te zetten. youtube.com/watch?v=GBi77q-BY3s

Lief zijn over de fijne gebaren van lieve ouders

Wanneer je ouders je weer naar huis sturen met een bakje met eten. Wanneer je ouders goede raad geven die je al lang wist en waarschijnlijk beter wist. Wanneer je ouders je (zij het soms teveel) vrij laten. Neem het in ontvangst. Glimlach, geef een kus, en vertel hoe je het eten in de vriezer stopt voor een drukke dag, hoe je de raad dankzij de goede opvoeding zelf al had bedacht en hoe je soms een arm nodig hebt. Uit jezelf naar je ouders. Dat is lief.

Een beetje hulp van iemand die lief is

Ouders krijgen nog al eens de schuld als er iets niet goed gaat. Vind je dat ook oneerlijk? Maar zit je tegelijkertijd wel met iets over je ouders in je maag? Zorg er dan voor dat je een contextueel therapeut als hulpverlener opzoekt. Zij zijn immers gewend om goed te zorgen voor ouders én kinderen. Wat ze daardoor ook heel goed kunnen is het perspectief van zowel ouders als kinderen innemen en dus meerzijdig partijdig te reageren op jouw leermoment met jouw wellicht wat onhandige maar zeer lieve ouders. Want ook de contextueel therapeut doet lief tegen je ouders.  

Schoonouders: Nieuw terrein voor jouw oude(r) thema

Schoonouders: Nieuw terein voor jouw oude(r) thema’s

Veel relationele patronen met onze ouders, komen in ons latere leven terug. Zo ook in de relatie me onze extra ouders. Onze schoonouders. Ben je op zoek naar meer informatie hierover? Lees dan vooral verder.

”Hij is zo ontzettend dominant! Nou: dan kan hij het krijgen ook! Ja, ik ga er dan vol tegenin. Dan heb je aan mij ook geen gemakkelijke.”

“Ze is zo bang, daar word ik dan weer bang van.”

“Dat betuttelende dat werkte misschien voor hem (knikkend naar zijn partner), maar ik ben juist heel vrijgevochten. Ik doe het zelf wel. Altijd zo geweest.”

Dit zijn uitspraken van mensen over hun schoonouders. En in bovenstaande gevallen was mijn opmerking aan hen steeds; “Wat je me nu vertelt over jouw relatie met je schoonouders, vertelde je me eerder ook over jouw relatie met je eigen ouders toen je jonger was.
Klopt dat?”

Verschillende stromingen in de psychologie

In de psychologie bestaan er verschillende perspectieven die het menselijke gedrag proberen te verklaren. Het is lastig om zeker te zijn wie er gelijk heeft aangezien wetenschap vaak te kampen heeft met verschillende tegenstrijdige onderzoekresultaten. In plaats van te bedenken wie er gelijk heeft, vind ik het dus prettig om te zien waar de psychologen het over eens zijn.

In verschillende theorieën lees ik terug ‘wat ontstaat in de oude(r) relatie legt onze basis voor alle andere relaties’. Gedragspsychologen vertrekken vanuit het idee ‘jong geleerd is oud gedaan’. Biologische psychologen zien ‘het zit in de aard van het beestje’. Lichaamsgerichte psychologen vertellen ons dat het menselijk lichaam een eigen geheugen heeft en zich herinnert wat het ooit voelde in een eerdere situatie om op eenzelfde wijze te reageren. Cognitieve psychologen onderwijzen ons dat automatische gedachtepatronen ons steeds overvallen in dezelfde situatie. Psychoanalytische en ontwikkelingsgerichte psychologen uit de nieuwe en oude stroming weten ons te vertellen dat we onafgemaakte patronen blijven herhalen totdat we leren dit anders te doen. Familietherapeuten leggen uit dat we vanuit loyaal naar onze ouders geneigd zijn thema’s te herhalen. Het lijkt erop alsof deze psychologen dus inderdaad achter het idee staan ‘wat ontstaat in de oude(r) relatie legt de basis voor andere relaties’. Logisch dat dit dan ook geldt voor de relatie met onze schoonouders, toch?

Wanneer zullen we het leren?

Het is psycholoog eigen om ons voor te houden dat als iets ons niet lukt, we blijkbaar nog iets te leren hebben. Iets te ontwikkelen. Wanneer we een bepaalde relatiedynamiek nog niet meester zijn bij onze ouders, dan zullen we die dynamiek dus nog wel wat vaker terug zien komen. Bij onze partner, onze collega’s, onze vrienden. Maar meer nog lijkt het bij onze kinderen, onze baas, of schoonouders.

Lief zijn de vervelende schoonouders

Schoonouders zijn een soort extra ouders in ons leven. Thema’s die we nog niet verwerkt hebben met onze ouders kunnen we verder oefenen met onze schoonouders. Misschien is het met hen zelfs wel makkelijker, aangezien we een andere band en rolverdeling met hen hebben en onze partner als tussenpersoon fungeert.

In die zin is het heel lief dat je schoonouders de zondebok rol overnemen van je ouders. Op die wijze kun je nog meer en vrijer oefenen met jouw te leren thema’s. Er is minder last van loyaliteit. Helaas zal er misschien wel meer last zijn van conflicten met je partner hierover. Dat kan een reden zijn om relaties me schoonouders te verbeteren. Wanneer een schoonouder het bloed onder jouw of je partners nagels vandaan haalt, denk dan enthousiast “Yes, een leermoment, wat lief van mijn schoonouder ons dit te geven!”.

Van destructief naar constructieve relaties

En dan komt het er dus op aan. Om in het leermoment iets anders te doen dan je voorheen deed. Dat is wel zo eerlijk voor jezelf, om meer rust en ontwikkeling te vinden. Dat is ook wel zo eerlijk voor jouw schoonouders die ook maar hun best doen waarschijnlijk. Het zal jouw partner en eventuele toekomstige kinderen vast ook veel goed doen om te zien dat zulke belangrijke mensen het wat beter met elkaar kunnen vinden.

Lastig voor alle partijen

Te bedenken dat bij gedoe met je schoonfamilie zoveel partijen betrokken zijn. Om te beginnen jijzelf en je schoonouders. Je partner dus ook. Sowieso al is het onbewust wellicht, je ouders. Misschien ook wel broers/zussen of kinderen. Of de nieuwe partners van jullie ouders. Duizelt het je al?

Om het overzicht te behouden, is een contextueel therapeut een belangrijke hulpbron. Zij zijn dag in dag uit niet anders gewend om rekening te houden met heel veel verschillende partijen, en de relaties onderling. Wat ze ook heel goed kunnen is het perspectief van al die partijen innemen en dus meerzijdig partijdig te reageren op jouw leermoment met jouw lieve wellicht wat onhandige schoonouders. Heb jij al zin in verandering?